BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//TUC//Events//EN
CALSCALE:GREGORIAN
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
TZNAME:EEST
DTSTART:19700329T030000
RRULE:FREQ=YEARLY;BYDAY=-1SU;BYMONTH=3
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EET
DTSTART:19701025T040000
RRULE:FREQ=YEARLY;BYDAY=-1SU;BYMONTH=10
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
CREATED:20251114T112024Z
LAST-MODIFIED:20251114T112024Z
DTSTAMP:20260515T015850Z
UID:1778799530@tuc.gr
SUMMARY:Παρουσίαση Διδακτορικής Διατριβής κ.
  Ιάσονα Χρυσομάλλη - Σχολή ΗΜΜΥ
LOCATION:Λ - Κτίριο Επιστημών/ΗΜΜΥ, 141Π-36,1
 41Π-37
DESCRIPTION:https://www.ece.tuc.gr/el/katalogos-
 ekdiloseon?tx_tucevents2_tuceventsdi
 splay%5Baction%5D=show&tx_tucevents2
 _tuceventsdisplay%5Bcontroller%5D=Ev
 ent&tx_tucevents2_tuceventsdisplay%5
 Bevent%5D=8180&cHash=50739bb2d21ca70
 035db8fc3772646f0\nΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΡΗΤΗ
 Σ\n Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και
  Μηχανικών Υπολογιστών\n Πρόγραμμα Δ
 ιδακτορικών Σπουδών\n ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΔ
 ΑΚΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ\n Ιάσονα Χρυσομά
 λλη\n με θέμα\n Βαθιά Ενισχυτική Μάθ
 ηση με Έμμεση Μίμηση\n Deep Implicit
  Imitation Reinforcement Learning\n 
 Εξεταστική Επιτροπή\n Καθηγητής Γεώρ
 γιος Χαλκιαδάκης (Επιβλέπων)\n Καθηγ
 ητής Μιχαήλ Λαγουδάκης \n Καθηγητής 
 Θρασύβουλος Σπυρόπουλος \n Καθηγητής
  Ιωάννης Παπαμιχαήλ\n Ομότιμος Καθηγ
 ητής Μάρκος Παπαγεωργίου\n Καθηγητής
  Γεώργιος Βούρος (Πανεπιστήμιο Πειρα
 ιά)\n Associate Professor Alberto Ca
 stellini (University of Verona, Ital
 y)\n Περίληψη\n Η μάθηση μέσω μίμηση
 ς επιτρέπει στους πράκτορες να αποκτ
 ούν σύνθετες συμπεριφορές μαθαίνοντα
 ς από επιδείξεις ειδικών/εμπειρογνωμ
 όνων, προσφέροντας μια εναλλακτική λ
 ύση στην ενισχυτική μάθηση που στηρί
 ζεται στην εξαντλητική (trial and er
 ror) μέθοδο. Ωστόσο, οι συμβατικές π
 ροσεγγίσεις μάθησης μέσω μίμησης αντ
 ιμετωπίζουν κρίσιμους πρακτικούς περ
 ιορισμούς που περιορίζουν την εφαρμο
 γή τους στον πραγματικό κόσμο. Τέτοι
 οι περιορισμοί είναι: η απαίτηση για
  πλήρεις επιδείξεις κατάστασης με ρη
 τές ετικέτες ενεργειών· η υπόθεση ότ
 ι οι επιδείξεις των εμπειρογνωμόνων 
 αντιπροσωπεύουν βέλτιστη συμπεριφορά
 · και η υπόθεση της ομοιογένειας των
  ενεργειών μεταξύ εμπειρογνώμονα και
  εκπαιδευόμενου πράκτορα. Οι περιορι
 σμοί αυτοί δημιουργούν σημαντικά εμπ
 όδια για την μάθηση μέσω μίμησης σε 
 σενάρια στα οποία: η καταγραφή ενεργ
 ειών είναι τεχνικά ανέφικτη· απαιτεί
 ται η διασφάλιση του απορρήτου των ε
 νεργειών ή η εκμάθηση μέσω μίμησης ε
 νεργειών είναι υπερβολικά δαπανηρή· 
 είναι γνωστό ότι εμπειρογνώμονας δεν
  επιδεικνύει βέλτιστη συμπεριφορά, ή
  στα οποία η βέλτιστη απόδοση είναι 
 απροσδιόριστη ή πιθανότατα ανέφικτη·
  και στα οποία ο εμπειρογνώμονας και
  ο εκπαιδευόμενος πράκτορας διαθέτου
 ν θεμελιωδώς διαφορετικές δυνατότητε
 ς ενεργειών. \n Με τα παραπάνω ως δε
 δομένα, η παρούσα διδακτορική διατρι
 βή εισάγει ένα καινοτόμο πλαίσιο βαθ
 ιάς ενισχυτικής μάθησης μέσω έμμεσης
  μίμησης που αντιμετωπίζει αυτούς το
 υς περιορισμούς. Συγκεκριμένα, το πρ
 οτεινόμενο πλαίσιο επιτρέπει στους π
 ράκτορες να μαθαίνουν από σύνολα δεδ
 ομένων εμπειρογνωμόνων που είναι πιθ
 ανώς υποβέλτιστα και τα οποία βασίζο
 νται μόνο σε παρατηρήσεις καταστάσεω
 ν και όχι μέσω άμεσης διδασκαλίας ή 
 παρατηρήσεων ενεργειών, ενώ παράλληλ
 α επιτρέπει στους πράκτορες να ξεπερ
 νούν την απόδοση του εμπειρογνώμονα 
 μαθαίνοντας μέσω της συνεχούς τους α
 λληλεπίδρασης με το περιβάλλον. \n Σ
 την διατριβή μας προτείνονται ως μέρ
 ος του πλαισίου δύο νέοι αλγόριθμοι 
 ενισχυτικής μάθησης: ο αλγόριθμος De
 ep Implicit Imitation Q-Network (DII
 QN) για χρήση σε ομοιογενείς χώρους 
 ενεργειών, και ο αλγόριθμος Heteroge
 neous Actions DIIQN (HA-DIIQN) για χ
 ρήση σε σενάρια όπου ο εμπειρογνώμον
 ας και ο εκπαιδευόμενος διαθέτουν θε
 μελιωδώς διαφορετικές δυνατότητες εν
 εργειών. \n Ο αλγόριθμος DIIQN επεκτ
 είνει την κλασσική μέθοδο βαθιάς ενι
 σχυτικής μάθησης Deep Q-Network (DQN
 ) με μηχανισμούς για την ανακατασκευ
 ή των ενεργειών του εμπειρογνώμονα α
 πό παρατηρήσεις, τον εντοπισμό των π
 λέον σχετικών επιδείξεων εμπειρογνωμ
 όνων, και τη δυναμική στάθμιση της κ
 αθοδήγησης από τον εμπειρογνώμονα έν
 αντι της αυτόνομης μάθησης σε όλη τη
  διάρκεια της εκπαίδευσης. \n Η μέθο
 δος HA-DIIQN από την άλλη, επεκτείνε
 ι τον αλγόριθμο DIIQN ώστε να μπορεί
  να λειτουργεί αποτελεσματικά σε ετε
 ρογενείς χώρους ενεργειών στους οποί
 ους ο εμπειρογνώμονας και ο εκπαιδευ
 όμενος διαθέτουν διαφορετικές δυνατό
 τητες ενεργειών, σε σενάρια δηλαδή ό
 που η άμεση αναπαραγωγή των επιδείξε
 ων εμπειρογνωμόνων είναι αδύνατη. Μέ
 σω καινοτόμων διαδικασιών εντοπισμού
  μη εφικτότητας και “ανακάλυψης γεφυ
 ρών” που προτείνουμε, ο αλγόριθμος H
 A-DIIQN ανακαλύπτει εναλλακτικά εφικ
 τά μονοπάτια που συνδέουν τις δυνατό
 τητες του πράκτορα με τις κατευθύνσε
 ις του εμπειρογνώμονα. ΄Ετσι, ο HA-D
 IIQN επιτρέπει τη μεταφορά γνώσης με
 ταξύ πρακτόρων με διαφορετικά συστήμ
 ατα ελέγχου, παρέχοντας τη δυνατότητ
 α διαχείρισης καταστάσεων στις οποίε
 ς οι συμβατικές μέθοδοι μάθησης μέσω
  μίμησης αποτυγχάνουν. \n Μια βασική
  καινοτομία του προτεινόμενου στη δι
 ατριβή μας πλαισίου μας είναι ένας κ
 αινοτόμος μηχανισμός εμπιστοσύνης πο
 υ προσαρμοστικά καθορίζει πότε ο εκπ
 αιδευόμενος πρέπει να ακολουθεί την 
 καθοδήγηση του εμπειρογνώμονα και πό
 τε να βασίζεται σε εν δυνάμει χρησιμ
 ότερες ανακαλύψεις του ίδιου του πρά
 κτορα, επιτρέποντας στο πλαίσιο να ε
 πιταχύνει την αρχική μάθηση διατηρών
 τας παράλληλα την αυτόνομη βελτίωση 
 πέρα από τους περιορισμούς του εμπει
 ρογνώμονα. \n Εν συντομία, οι κύριες
  συνεισφορές της παρούσας διατριβής 
 είναι οι ακόλουθες: (α) προτείνουμε 
 το πρώτο model-free πλαίσιο βαθιάς ε
 νισχυτικής μάθησης για έμμεση μάθηση
  μέσω μίμησης, (β) αξιοποιούμε το πλ
 αίσιο αυτό για να επιταχύνουμε σημαν
 τικά την εκπαίδευση DRL αλγορίθμων, 
 (γ) εισάγουμε δύο νέους αλγόριθμους 
 DRL που επιτρέπουν τη μάθηση μέσω έμ
 μεσης μίμησης από υποβέλτιστους εμπε
 ιρογνώμονες, με τη δυνατότητα να του
 ς υπερβαίνουν σε απόδοση, (δ) για πρ
 ώτη φορά στη βιβλιογραφία, ένας από 
 τους αλγορίθμους μας επιτρέπει μεταφ
 ορά γνώσης μεταξύ ενός εμπειρογνώμον
 α και ενός εκπαιδευόμενου πράκτορα π
 ου διαθέτουν διαφορετικά σύνολα ενερ
 γειών, δηλαδή λειτουργούν σε ετερογε
 νείς χώρους ενεργειών, και (ε) δεικν
 ύουμε πειραματικά την αποτελεσματικό
 τητα του πλαισίου μας τόσο σε κλασικ
 ά περιβάλλοντα DRL, όσο και στο απαι
 τητικό πεδίο της αυτόνομης οδήγησης 
 σε αυτοκινητόδρομους χωρίς λωρίδες κ
 υκλοφορίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι 
 η εργασία μας αποτελεί ουσιαστικά το
  πρώτο πλαίσιο βαθιάς ενισχυτικής μά
 θησης για μάθηση μέσω έμμεσης μίμηση
 ς. \n Πέρα από τη βασική καινοτομία,
  η παρούσα διατριβή συμβάλλει επίσης
  με μια νέα ταξινομία των μεθόδων μη
 χανικής μάθησης μέσω μίμησης, η οποί
 α διαχωρίζει και οργανώνει το πεδίο 
 σε τρεις κύριες κατηγορίες μεθόδων: 
 άμεσης μίμησης, έμμεσης μίμησης, και
  αντίστροφης ενισχυτικής μάθησης. Η 
 ταξινομία αυτή προσφέρει μια σαφή κα
 ι δομημένη εικόνα για το πώς οι διαφ
 ορετικές προσεγγίσεις μηχανικής μάθη
 σης μέσω μίμησης -και ειδικότερα οι 
 πλέον σύγχρονες, αυτές που προτάθηκα
 ν κατά την τελευταία δεκαετία- σχετί
 ζονται μεταξύ τους. \n Εκτελούμε ολο
 κληρωμένα πειράματα σε διάφορα περιβ
 άλλοντα: παιγνίων (MinAtar suite), π
 λοήγησης (2D Maze, Point Maze), και 
 αυτόνομων συστημάτων οδήγησης (lane-
 free traffic). Τα πειραματικά μας απ
 οτελέσματα υποδεικνύουν πως το DIIQN
  παρουσιάζει βελτιώση έως 136% όσον 
 αφορά επεισοδιακές αμοιβές και μειώσ
 η έως 67% στο χρόνο εκπαίδευσης σε σ
 ύγκριση με το τυπικό Deep Q-Network,
  ενώ παράλληλα ξεπερνά σε απόδοση αμ
 οιβών καθιερωμένες μεθόδους έμμεσης 
 μάθησης μέσω μίμησης (BCO, GAIfO, OR
 IL). Οι τελευταίες δεικνύεται ότι δε
 ν μπορούν να ξεπεράσουν την απόδοση 
 υποβέλτιστων εμπειρογνωμόνων—σε αντί
 θεση με τη μέθοδό μας, η οποία επιτυ
 γχάνει κάτι τέτοιο συστηματικά. \n Π
 αράλληλα, κατά τον πειραματισμό μας 
 σε ετερογενή περιβάλλοντα ενεργειών,
  τα αποτελέσματά μας δείχνουν πως ο 
 αλγόριθμος HA-DIIQN αξιοποιεί με επι
 τυχία (ετερογενή) σύνολα δεδομένων ε
 μπειρογνωμόνων που οι συμβατικές προ
 σεγγίσεις αδυνατούν να αξιοποιήσουν.
  Πιο συγκεκριμένα, το HA-DIIQN επιτυ
 γχάνει έως 64% ταχύτερη σύγκλιση στη
  βέλτιστη πολιτική σε σύγκριση με το
  τυπικό DQN, και έως 52% ταχύτερη σύ
 γκλιση σε σχέση με το τυπικό DIIQN σ
 ε σενάρια με διαφορετικούς βαθμούς ε
 τερογένειας του χώρου ενεργειών, ετε
 ρογένεια ενεργειών εκτεινόμενη από μ
 ερική επικάλυψη έως πλήρη ασυμβατότη
 τα. \n Επιπροσθέτως, διεκπεραιώσαμε 
 μια διεξοδική ανάλυση ευαισθησίας πα
 ραμέτρων, η οποία επικυρώνει τη σταθ
 ερότητα και ευρωστία της προσέγγισής
  μας. Πιο συγκεκριμένα, επιβεβαιώνει
  ότι ο δυναμικός μηχανισμός εμπιστοσ
 ύνης μειώνει σημαντικά τη διακύμανση
  της εκπαίδευσης. Επίσης, η ανάλυση 
 μας επιτρέπει να προτείνουμε συγκεκρ
 ιμένες διαμορφώσεις τιμών υπερπαραμέ
 τρων (οι οποίες αφορούν διαφορετικά 
 μεγέθη συνόλων δεδομένων, όρια εμπισ
 τοσύνης, και όρια που καθορίζουν τον
  απαιτούμενο βαθμό ομοιότητας μεταξύ
  των καταστάσεων του εμπειρογνώμονα 
 και του εκπαιδευόμενου πράκτορα). \n
  Οι πρακτικές συνέπειες της παρούσας
  διδακτορικής διατριβής είναι αξιόλο
 γες. Αφενός, το προτεινόμενο πλαίσιο
  μας δεν απαιτεί ετικέτες ενεργειών 
 από εμπειρογνώμονες, σε αντίθεση με 
 τις περισσότερες παραδοσιακές μεθόδο
 υς μάθησης μέσω μίμησης. Αυτό συμβάλ
 λει στη “βιωσιμότητα” της μάθησης μέ
 σω μίμησης ως προσέγγιση μάθησης για
  σενάρια που περιλαμβάνουν ασαφή ή ε
 πιρρεπή σε σφάλματα ανθρώπινη παρατή
 ρηση, εφαρμογές που απαιτούν συμμόρφ
 ωση με περιορισμούς απορρήτου, ή περ
 ιπτώσεις κατά τις οποίες οι διαθέσιμ
 οι για μάθηση πόροι είναι περιορισμέ
 νοι. \n Επιπλέον, το πλαίσιό μας προ
 σφέρει την ικανότητα στον εκπαιδευόμ
 ενο να μαθαίνει από αλλά και να ξεπε
 ρνά σε απόδοση υποβέλτιστους εμπειρο
 γνώμονες, μέσω της αξιοποίησης άμεσα
  διαθέσιμων επιδείξεων από ικανούς α
 λλά όχι τέλειους εμπειρογνώμονες αντ
 ί να απαιτείται δαπανηρή επαλήθευση 
 μέσω βέλτιστων εμπειρογνωμόνων. Παρά
 λληλα, η δυνατότητα χρήσης σε ετερογ
 ενείς χώρους ενεργειών επιτρέπει: τη
  μεταφορά γνώσης μεταξύ διαφορετικών
  πλατφορμών· τις μεταβάσεις από προσ
 ομοίωση σε πραγματικότητα· καθώς και
  αλλαγές στις δυνατότητες ενός συστή
 ματος χωρίς να απαιτείται νέα συλλογ
 ή δεδομένων. Τέλος, η σημαντική μείω
 ση του χρόνου εκπαίδευσης που παρατη
 ρείται στα πειράματά μας, μπορεί να 
 μεταφραστεί άμεσα σε μειωμένο υπολογ
 ιστικό κόστος, σε ταχύτερους κύκλους
  ανάπτυξης, καθώς και σε βελτιωμένη 
 δυνατότητα υλοποίησης για εφαρμογές 
 στον πραγματικό κόσμο οι οποίες δεν 
 μπορούν να καταφύγουν στη χρήση μακρ
 οχρόνιων (ή ενδεχομένως επικίνδυνων)
  διαδικασιών εξερεύνησης κατά τη μάθ
 ηση. \n Εν τέλει, ο εμπειρογνώμονας 
 που είναι ο πλέον πολύτιμος δεν είνα
 ι ο βέλτιστος, αλλά ο πλέον προσιτός
 · και το καινοτόμο πλαίσιο βαθιάς εν
 ισχυτικής μάθησης μέσω έμμεσης μίμησ
 ης το οποίο προτείνουμε, καθιστά επι
 τέλους την τεχνογνωσία ενός εμπειρογ
 νώμονα πραγματικά προσιτή και άρα πο
 λύτιμη.\n Abstract\n Imitation learn
 ing (IL) enables agents to acquire c
 omplex behaviours by learning from e
 xpert demonstrations, offering a com
 pelling alternative to pure trial-an
 d-error reinforcement learning. Howe
 ver, conventional imitation learning
  approaches face critical practical 
 limitations that restrict their real
 -world applicability: the requiremen
 t for complete state-action demonstr
 ations with explicit action labels; 
 the assumption that expert demonstra
 tions represent optimal behaviour; a
 nd the assumption of homogeneous exp
 ert and trainee agent action spaces.
  These constraints create substantia
 l barriers in scenarios where action
  recording is technically infeasible
 , privacy-sensitive, or prohibitivel
 y expensive; where the expert is kno
 wn to be suboptimal, or optimal perf
 ormance is undefined or potentially 
 unattainable; and where an expert ag
 ent and a trainee agent possess fund
 amentally different action capabilit
 ies.\n Against this background, this
  thesis puts forward a novel deep im
 plicit imitation reinforcement learn
 ing framework that fundamentally add
 resses these limitations. Specifical
 ly, our framework enables agents to 
 learn from state observations-only, 
 suboptimal expert datasets, while po
 ssessing the capacity to surpass exp
 ert performance through continuous e
 nvironmental interaction.\n Our fram
 ework gives rise to two novel deep r
 einforcement learning (DRL) algorith
 ms: Deep Implicit Imitation Q-Networ
 k (DIIQN) for homogeneous action spa
 ces, and Heterogeneous Actions DIIQN
  (HA-DIIQN) for scenarios where expe
 rt and agent possess fundamentally d
 ifferent action capabilities.  DIIQN
  extends the classic Deep Q-Network 
 (DQN) algorithm with mechanisms for 
 reconstructing expert actions from o
 bservations, identifying relevant ex
 pert demonstrations, and dynamically
  weighing expert guidance against se
 lf-directed learning throughout trai
 ning.\n HA-DIIQN builds on DIIQN to 
 tackle heterogeneous action settings
 , in which expert and agent possess 
 different action sets—that is, to ad
 dress scenarios where direct replica
 tion of expert demonstrations is imp
 ossible. Employing infeasibility ide
 ntification and so-called “bridge di
 scovery” procedures that we introduc
 e, HA-DIIQN manages to identify alte
 rnative feasible pathways that effec
 tively align agent capabilities to e
 xpert state trajectories. Thus, HA-D
 IIQN enables knowledge transfer acro
 ss agents with different control sch
 emes, allowing them to cope in situa
 tions in which conventional imitatio
 n learning methods fail entirely. A 
 key component of our framework is a 
 novel confidence mechanism that is u
 sed by both our algorithms to adapti
 vely determine when to follow expert
  guidance and when to rely on the ag
 ent’s own superior discoveries, enab
 ling the framework to accelerate ini
 tial learning while preserving auton
 omous improvement beyond expert limi
 tations.  \n In a nutshell, our main
  contributions in this thesis are th
 e following: (a) we put forward the 
 first model-free DRL framework for i
 mplicit imitation learning; (b) we e
 mploy this framework to substantiall
 y accelerate the training of DRL met
 hods; (c) we introduce two novel DRL
  algorithms that enable implicit imi
 tation learning from suboptimal expe
 rts with the ability to surpass them
 ; (d) interestingly, for the first t
 ime in the literature, one of our al
 gorithms allows for knowledge transf
 er between and expert and a trainee 
 agent that possess different action 
 sets—i.e., operate in heterogeneous 
 action spaces; and (e) we demonstrat
 e our framework’s effectiveness in b
 oth classic DRL environments, and in
  the challenging autonomous driving 
 in lane-free traffic domain. We note
  that ours is effectively the first 
 deep reinforcement learning framewor
 k for implicit imitation learning.\n
  Beyond methodological innovation, t
 his thesis also contributes a novel 
 taxonomy of imitation learning metho
 ds that organizes the field into thr
 ee overarching paradigms: explicit i
 mitation, implicit imitation, and in
 verse reinforcement learning. This t
 axonomy offers a clear and structure
 d view of how different IL approache
 s, and in particular modern IL appro
 aches that have appeared in the past
  decade, relate to one another. \n W
 e conduct a comprehensive experiment
 al evaluation of our algorithms acro
 ss diverse environments spanning gam
 e-playing (MinAtar suite), navigatio
 n (2D Maze, Point Maze), and autonom
 ous driving (lane-free traffic). Our
  results indicate that DIIQN demonst
 rates up to 136% improvement in epis
 odic returns, and up to 67% reductio
 n in training time compared to stand
 ard Deep Q-Network (DQN), while cons
 istently surpassing in terms of rewa
 rd-gathering performance established
  implicit imitation learning methods
  (BCO, GAIfO, and ORIL). The latter 
 are shown to not be able to exceed t
 he performance of suboptimal experts
 , in contrast to our method which do
 es so consistently. \n At the same t
 ime, when operating in heterogeneous
  action settings, our results demons
 trate that HA-DIIQN agents are able 
 to successfully leverage (heterogene
 ous) expert datasets that are by and
  large of no worth to conventional i
 mitation learning approaches. In par
 ticular, HA-DIIQN is shown to achiev
 e up to 64% faster convergence to th
 e optimal policy compared to standar
 d DQN, and up to 52% faster converge
 nce relative to standard DIIQN—acros
 s scenarios with varying degrees of 
 action space heterogeneity, ranging 
 from partial action sets overlap to 
 exclusive actions sets disjunction. 
 \n Moreover, we conduct a thorough p
 arameter sensitivity analysis that v
 alidates the stability and robustnes
 s of our approach. In particular, ou
 r analysis confirms that our dynamic
  confidence mechanism substantially 
 reduces training variance Additional
 ly, our analysis allows us to provid
 e specific recommendations for appro
 priate hyperparameter configurations
  (regarding different expert data si
 zes, confidence thresholds, and thre
 sholds determining the required simi
 larity between states in the expert 
 and trainee agent trajectories). \n 
 The practical implications of our Ph
 D work are substantial. On the one h
 and, our framework does not require 
 expert action labeling, unlike most 
 traditional (“explicit’) imitation l
 earning methods. This contributes to
  the “viability” of imitation learni
 ng as a learning paradigm for scenar
 ios involving imprecise or error-pro
 ne human observation, or for applica
 tions that require the adherence to 
 privacy requirements or to resource-
 limited budgets. \n In addition, our
  framework offers the ability to lea
 rn from and surpass suboptimal exper
 ts, via leveraging readily available
  demonstrations from competent but i
 mperfect demonstrators rather than r
 equiring (the potentially expensive)
  verification by optimal experts. Mo
 reover, the ability of our framework
  to tackle heterogeneous action spac
 es, creates the potential for cross-
 platform knowledge transfer across d
 istinct hardware generations; for si
 mulation-to-reality transitions; and
  for evolving system capabilities wi
 thout requiring new dataset collecti
 on. Finally, the training time reduc
 tions demonstrated in our results, i
 ndicate the potential for reduced co
 mputational costs, faster deployment
  cycles, and improved feasibility fo
 r real-world applications that canno
 t afford the luxury of lengthy (or p
 otentially dangerous) exploration pr
 ocesses. \n In the end, the most val
 uable expert is not the optimal one,
  but the accessible one; and our nov
 el deep implicit imitation reinforce
 ment learning framework finally make
 s that expertise accessible and thus
  worth distilling from.\n Meeting ID
 : 960 9596 1272\n Password: 996484\n
STATUS:CONFIRMED
ORGANIZER;RSVP=FALSE;CN=TUC;CUTYPE=TUC:mailto:webmaster@tuc.gr
DTSTART:20251202T153000
DTEND:20251202T170000
TRANSP:OPAQUE
CLASS:DEFAULT
END:VEVENT
END:VCALENDAR